Swing Trading จับ Trend ใหญ่ เจาะลึก

Swing Trading คือการจับลูกคลื่นราคาขนาดกลาง โดยถือหลายวัน เหมาะกับคนไทยที่ไม่มีเวลาจ้องจอ ดูชาร์ตวันละ 30 นาทีก็ทำกำไรได้ 1

ความแตกต่างระหว่าง เทรดแบบสวิง กับวิธีอื่น

การเทรดแบบสวิงเป็นกลยุทธ์การลงทุนที่ถือสินทรัพย์ไว้ตั้งแต่หนึ่งวันจนถึงหลายสัปดาห์เพื่อจับคลื่นราคาขนาดกลาง ซึ่งแตกต่างจากการเทรดรายวันที่ต้องปิดสถานะภายในวันเดียวและการลงทุนระยะยาวที่ถือข้ามปี โดยผู้เทรดจะใช้การวิเคราะห์กราฟเทคนิคเพื่อหาจังหวะเข้าและออกตลาดที่แม่นยำ ทำให้ไม่ต้องเฝ้าระบบตลอดเวลาเหมือนเทรดด้วยความถี่สูง จากข้อมูลของสำนักงาน ก.ล.ต. ระบุว่านักลงทุนรายย่อยในไทยมีสัดส่วนการเทรดสูงถึงร้อยละ 76 ของมูลค่าซื้อขายทั้งหมด

มีเทรดเดอร์หลายคนสับสนว่า เทรดแบบสวิง มันต่างจากวิธีการอื่นแค่ไหน จริงๆ แล้วความต่างนั้นอยู่ที่ระยะเวลาถือตำแหน่ง และขนาดของการเคลื่อนไหวราคาที่เราตามจับ เทรดรายวัน ถือได้แค่ในวันนั้น ต้องปิดกำไรหรือขาดทุนก่อนเลิกตลาด ส่วน เทรดแบบสวิง ถือได้หลายวัน ไม่บังคับต้องปิดนั่นเอง

เทียบกับ Position Trading ที่ถือเป็นสัปดาห์ หรือเดือน เทรดแบบสวิง นั้นเร็วขึ้น เพราะเทรนด์ที่เราจับนั้นเป็นเทรนด์ลึก ไม่ใช่เทรนด์หลัก อีกอย่างหนึ่ง Scalping เน้ยลง ถือเพียงนาที ราคาไม่ต้องขยับเยอะ ก็เอากำไร 10-20 จุด ออกจากตำแหน่ง ความเสี่ยงต่างกันมาก เทรดแบบสวิง มีเวลาให้เทรนด์ขยับมากพอสำหรับกำไร 100-300 จุด

ลักษณะที่สำคัญของ เทรดแบบสวิง คือมันต้องมีเทรนด์หลักที่ชัดเจน ไม่งั้นจะดูแบบไม่มีทิศทาง ถ้าตลาดนั่งนิ่ง ซัยด์เวย์ ก็ไม่เหมาะสำหรับวิธีการนี้เลย ส่วน เทรดรายวัน หรือ Scalping อาจยังหากำไรได้บ้าง แต่ เทรดแบบสวิง ต้องการเทรนด์ที่แรงมาตั้งแต่เริ่ม

วิธีการตรวจสอบว่าเทรนด์ใหญ่เริ่มขึ้นแล้ว

การระบุจุดเริ่มต้นของเทรนด์ใหญ่สามารถทำได้โดยการสังเกตการทะลุแนวรับหรือแนวต้านที่สำคัญบนกราฟราคาประกอบกับปริมาณการซื้อขายที่เพิ่มสูงขึ้นผิดปกติ นอกจากนี้ผู้ลงทุนยังสามารถใช้แถบเฉลี่ยเคลื่อนที่ตัดกันเพื่อยืนยันทิศทางตลาดในระยะกลางถึงยาวได้อย่างมีประสิทธิภาพ ตัวอย่างเช่น ข้อมูลจากตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยพบว่าในปี 2566 มูลค่าซื้อขายเฉลี่ยต่อวันอยู่ที่ 6.2 หมื่นล้านบาท สะท้อนถึงกระแสสภาพคล่องที่ขับเคลื่อนเทรนด์

การจับจังหวะของ Swing Trade ต้องรู้เทรนด์ใหญ่ก่อน เหมือนการจับคลื่นไม่ตีนไหลหลวก แต่ต้องรู้ว่าคลื่นไหนใหญ่ก่อน สัญญาณแรกของเทรนด์ขาขึ้นคือ ราคาทำ Higher High (จุดสูงสุดใหม่) และ Higher Low (จุดต่ำสุดใหม่) ในแต่ละแท่งเรียงต่อเนื่อง เช่นแท่งแรกสูง 1.2000 แท่งที่สองสูง 1.2050 แท่งที่สามสูง 1.2100 แล้วจุดต่ำสุดก็ขึ้นไปด้วย ลักษณะนี้เรียกว่าเทรนด์ขาขึ้นหรือ Uptrend

ส่วนเทรนด์ลงคือตรงกันข้าม Lower High (จุดสูงสุดลด) และ Lower Low (จุดต่ำสุดลด) เรียงต่อเนื่องมา ไม่มีแท่งไหนหักอพยพไปขึ้นจนกว่าเทรนด์จะพัง เทคนิคง่ายๆ ในการตัดสินว่าเทรนด์เริ่มแล้วคือ ดูว่าราคาโค้งอยู่บนหรือใต้เส้น ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ 50 ถ้าโค้งบน ก็ขาขึ้น ถ้าโค้งใต้ ก็ขาลง ถ้าราคาโค้งเหนือ MA 50 และ MA 200 พร้อมกัน ถือว่าแรงขาขึ้นมากทีเดียว

หลักการนี้ใช้ได้ดีกับ Daily Chart โดยเฉพาะ เพราะเชื่อถือได้สูง เมื่อรู้ว่าเทรนด์ใหญ่ขาขึ้นแล้ว เราก็ไปดู 4-Hour หรือ 1-Hour Chart เพื่อหาจุดเข้าที่ดี Swing Trader มืออาชีพมักจับโอกาสตรงที่ราคา Pull Back มากลับมา ที่ Support เดิม แล้วดีดตัวขึ้นอีกครั้ง นั่นเป็นจุดเข้าที่สมเหตุสมผลที่สุด

เลือกจุดเข้าและออกด้วยระบบ Support-Resistance

การเลือกจุดเข้าและออกจากตลาดด้วยระบบแนวรับและแนวต้านเป็นวิธีการที่นักลงทุนนิยมใช้เพื่อรอจังหวะราคาที่สูงขึ้นเพื่อเปิดสถานะขาย หรือรอราคาลดต่ำลงเพื่อเปิดสถานะซื้อ โดยผู้เทรดจะวางคำสั่งตัดขาดทุนไว้ใต้แนวรับเพื่อจำกัดความเสี่ยงและตั้งเป้าหมายกำไรบริเวณแนวต้านถัดไปเพื่อล็อกผลกำไรอย่างเป็นระบบ จากสถิติของสมาคมนักวิเคราะห์เทคนิคแห่งประเทศไทยพบว่ากว่าร้อยละ 80 ของนักลงทุนใช้เครื่องมือนี้เป็นพื้นฐาน

ระบบ Support-Resistance (แนวรับและแนวต้าน) เป็นหัวใจของการค้นหาจุดเข้า-ออก ใน เทรดแบบสวิง Support คือพื้นที่ที่ราคาลงมาแล้วดีดตัวขึ้น ทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า เป็นจุดที่เทรดเดอร์หลายคน เข้าซื้อ Resistance ตรงกันข้าม พื้นที่ที่ราคาไปถูก แล้วดีดกลับลง ทำให้ราคาลง-ขึ้น-ลง ที่พื้นที่เดียว

วิธีการหาระดับเหล่านี้ค่อนข้างง่าย ดูจากจุดต่ำสุดและจุดสูงสุดของแท่งเทียนในช่วงที่ผ่านมา 20-50 แท่ง หากจุดต่ำสุดปรากฏซ้ำหลายครั้ง นั่นคือ Support เมื่อราคาเข้ามาแตะกลับ ก็เป็นโอกาสซื้อ ในทำนองเดียวกัน หากจุดสูงสุดปรากฏซ้ำหลายครั้ง นั่นคือ Resistance เมื่อราคาเข้ามาแตะ ก็เป็นโอกาสขาย

การเข้าตำแหน่งในจุดที่ดีของ Swing Trade ควรรอให้ราคาพยายามทะลวง Support หรือ Resistance แล้วดีดตัวออกมา สัญญาณก่อนคำปลอบใจคือ ราคาไปแตะ Support แล้ว Bounce ขึ้น โดยสูงกว่าแท่งก่อนหน้า ลักษณะนี้เรียกว่า “Bounce Off Support” เมื่อสัญญาณปรากฏ ก็เป็นเวลาเข้าซื้อ เพราะแสดงว่าผู้ซื้อเข้ามารับสินค้า

การคำนวณกำไรและขาดทุนด้วยตัวเลขจริง

การคำนวณกำไรและขาดทุนในการเทรดต้องอ้างอิงจากขนาดสถานะ จุดราคาเข้าซื้อ จุดราคาขายออก และค่าธรรมเนียมการทำธุรกรรมที่เกิดขึ้นจริง เพื่อให้ทราบผลตอบแทนสุทธิอย่างถูกต้อง ตัวอย่างเช่น หากซื้อหุ้นจำนวนหนึ่งพันหุ้นในราคาหุ้นละร้อยบาท และขายออกในราคาหุ้นละร้อยสิบบาท จะได้กำไรขั้นต้นหนึ่งหมื่นบาท จากนั้นจึงหักค่าธรรมเนียมที่คิดเป็นอัตราร้อยละ 0.1565 ตามเกณฑ์ของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยออกไป

ลองมาดูตัวอย่างการทำ Swing Trade กับ EUR/USD ในการซื้อหนึ่งครั้ง สมมุติว่าราคา EUR/USD ตอนนี้ 1.0950 คุณเห็นเทรนด์ขาขึ้น ราคา Pull Back มาถึง Support ที่ 1.0900 คุณตัดสินใจเข้าซื้อที่ 1.0905 ด้วยจำนวน 1 lot (100,000 หน่วย) ตั้ง จุดตัดขาดทุน ที่ 1.0880 ตั้ง จุดทำกำไร ที่ 1.0970

ลองคำนวณผลกำไรขาดทุน ถ้าราคาขึ้นไป 1.0970 แบบที่คาดการณ์ กำไร = (1.0970 – 1.0905) × 100,000 = 0.0065 × 100,000 = 650 ดอลลาร์ ส่วน ถ้าราคาตกลงไป 1.0880 ขาดทุน = (1.0905 – 1.0880) × 100,000 = 0.0025 × 100,000 = 250 ดอลลาร์ ที่นี้คุณจะเห็นว่า Risk-to-Reward Ratio คือ 250 ต่อ 650 หรือประมาณ 1 ต่อ 2.6 ซึ่งเป็นสัดส่วนที่ยอมรับได้ใน เทรดแบบสวิง

ความสำคัญของการคำนวณแบบนี้คือ ยังไม่ได้ดำเนิน Trade ของจริง คุณรู้แล้วว่า ถ้าแพ้ เสียมากเท่าไร ถ้าชนะ ได้มากเท่าไร หลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่กำไรน้อยแต่ขาดทุนมาก ซึ่งจะทำลายบัญชีได้ยาวไป

กลยุทธ์จัดการเงินแบบสมเหตุสมผล

กลยุทธ์การจัดการเงินที่เหมาะสมต้องเน้นการกำหนดความเสี่ยงต่อสถานะการเทรดไม่ให้เกินเปอร์เซ็นต์ที่กำหนดไว้ของเงินทุนทั้งหมดในพอร์ตการลงทุน พร้อมทั้งวางแผนการตัดขาดทุนอย่างเคร่งครัดเพื่อป้องกันการสูญเสียเงินต้นจำนวนมากในคราวเดียว นอกจากนี้ยังควรกระจายการลงทุนไปยังสินทรัพย์หลายประเภทเพื่อลดความเสี่ยงเชิงระบบ โดยกฎทองคำสั่งที่นักลงทุนทั่วโลกใช้คือกฎหมายร้อยละสองที่จำกัดการขาดทุนสูงสุดไว้ที่จำนวนดังกล่าวของพอร์ต

เทรดแบบสวิง ต้องมีแผนการจัดการเงินที่ดี ไม่ใช่โยนเงินเข้าไปแบบลืมตาลืมใจ กฎพื้นฐานคือ ขาดทุนต่อการเทรดจะต้องไม่เกิน 1-2% ของเงินทุนทั้งหมด ตัวอย่างเช่น ถ้าคุณมีเงิน 10,000 ดอลลาร์ ขาดทุนที่ยอมรับได้ต่อการเทรดหนึ่งครั้ง คือ 100-200 ดอลลาร์ เมื่อรู้ขาดทุนสูงสุดแล้ว ก็ไปตัดสินใจใจเรื่องจำนวนล็อตและ จุดตัดขาดทุน

ถ้า จุดตัดขาดทุน คุณตั้งไว้ห่าง 50 จุด (0.0050 ใน EUR/USD) คุณต้อง Trade ขนาด 4 lot แทนที่จะ 1 lot เพื่อให้ขาดทุนไม่เกิน 200 ดอลลาร์ ส่วนถ้า จุดตัดขาดทุน ไกล 100 จุด ก็เหลือแค่ 2 lot เท่านั้น นี่คือการปรับสมดุลระหว่างกำลังของตำแหน่งกับความเสี่ยง บ่อยครั้งที่เทรดเดอร์มือใหม่ต้องการ Trade ใหญ่ แต่ จุดตัดขาดทุน ไกล ผลคือปั่นเงินรวดเดียว

อีกจุดสำคัญ อย่า การเทรดแก้แค้น หลังจากแพ้ ถ้าแพ้ 200 ดอลลาร์ แล้วเข้าซื้ออีกทีแบบใจโกรธ ขนาด 2 เท่า ผลมักจะแพ้อีกครั้งแล้วสร้างหลุม กันดักที่ดีคือ ให้ตัวเองหายใจ ดูชาร์ตใหม่ เข้าด้วยความสบายใจ ไม่ใช่อารมณ์

การใช้ Indicator เสริมเพื่อยืนยันสัญญาณ

การใช้ตัวชี้วัดทางเทคนิคเสริมเป็นเครื่องมือสำคัญในการยืนยันสัญญาณการซื้อขายเพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือของการวิเคราะห์ราคาในตลาดการเงิน โดยนักลงทุนมักนำเครื่องมือวัดโมเมนตัมอย่างดัชนีความแข็งแกร่งราคามาใช้ร่วมกับรูปแบบกราฟแท่งเทียนเพื่อตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงของเทรนด์ หรือใช้ดัชนีความผันผวนเพื่อประเมินความกว้างของช่วงราคาในอนาคต ข้อมูลจากการสำรวจโดยสมาคมนักวิเคราะห์เทคนิคแห่งประเทศไทยระบุว่านักลงทุนกว่าร้อยละ 65 เลือกใช้ดัชนีเหล่านี้ในการตัดสินใจ

Support-Resistance และ ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่ พอสำหรับ เทรดแบบสวิง อยู่แล้ว แต่หากต้องการยืนยันสัญญาณก่อนเข้าตำแหน่ง ก็นำ Indicator เสริมมาช่วย RSI (Relative Strength Index) ช่วยให้รู้ว่าตลาด Overbought หรือ Oversold RSI อยู่เหนือ 70 ถือว่า Overbought (ขึ้นเกินตัว) ควรเตรียมขาย ถ้าต่ำกว่า 30 ถือว่า Oversold (ลงเกินตัว) ควรเตรียมซื้อ

MACD ช่วยดูการเปลี่ยนทิศของโมเมนตั่ม เมื่อ MACD ตัดขึ้นเหนือ Signal Line ก็เป็นสัญญาณขาขึ้น เมื่อตัดลงต่ำกว่า ก็เป็นสัญญาณขาลง ใช้ดีกับ Daily Chart แถบ Bollinger ช่วยดูว่า ราคาจะฟีดกลับหรือไม่ เมื่อราคาแตะแถบนอก ควรคาดว่าจะกลับเข้ามา

สิ่งสำคัญคือ อย่าใช้ Indicator มากจนเกินไป ประสบการณ์การสอน เทรดแบบสวิง กับมือใหม่ บ่อยครั้งผู้เรียนโหลด Indicator 10 ตัว ตำแหน่งก็ยิ่งสับสน เพราะแต่ละอันให้สัญญาณต่างกัน ใช้ 2-3 Indicator เพื่อยืนยันพอดี รับฟังจากทดลองใช้ แล้วเลือกที่ใจชอบ

เมื่อไหร่ควรออกจากตำแหน่ง

ออกจากตำแหน่งมี 3 วิธีหลัก ครั้งแรก ราคาถึง จุดทำกำไร ที่ตั้งไว้ ท่านได้กำไรตามแผน ปิดตำแหน่งเลย ครั้งที่สอง ราคาถึง จุดตัดขาดทุน เสียทุนตามแผน ตัดขาดทันทีไม่ประ เหตุผลว่า อย่าให้ขาดทุนใหญ่ขึ้น

ครั้งที่สาม สัญญาณที่เทรนด์อาจพังแล้ว เช่น ราคาตัดลงต่ำกว่า MA ที่กำลังไปตามเทรนด์ หรือ Support ที่คาดการณ์ไว้หักแล้ว รูป Higher High-Higher Low หักเป็น Lower High ขึ้นมา ลักษณะนี้เรียกว่า “Structure Break” ความหมายว่า เทรนด์ใหญ่พังแล้วอาจเปลี่ยนทิศ หรือลงมาเลขสำคัญต่อไป ทรดเดอร์ที่เก่งจะออกทันที ไม่รอให้ราคาตกเพิ่ม

ส่วน Trailing จุดตัดขาดทุน ใช้กับ Swing Trade ที่ยาวนาน 5-7 วัน ขึ้นไป เมื่อราคาขึ้นไปเรื่อยๆ จุดตัดขาดทุน ก็ตามขึ้นด้วย หยุดตัวเองที่กำไรหนึ่งจุด ปล่อยให้เทรนด์ขยับหมด แล้วออกเองตรงจุดที่เทรนด์เริ่มสงสัย

หลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดที่เทรดเดอร์ไทยมักทำ

ข้อผิดพลาดแรกที่เห็นบ่อย คือการเข้าตำแหน่งเขย่ง (Going Against the Trend) ตลาดขาขึ้นแต่บางคนขายเพราะคิดว่าลงแล้ว ตลาดขาลงแต่บางคนซื้อเพราะคิดว่าขึ้นแล้ว ผลคือแพ้ติดต่อเรียงเป็น 3-4 ครั้ง แบบดันลงตัวมี วิธีหลีกเลี่ยงคือ ยินดีรับหลักสำคัญ “Trend is Your Friend” ขาไหนแรง ก็เข้าตามขาน้น เท่านั้น

ข้อผิดพลาดที่สอง ตั้ง จุดตัดขาดทุน ไกลเกินไป หวังว่าราคาจะกลับมา แต่ปลายสุดก็ตัดขาดทุนมหึมา ตัวอย่าง จุดตัดขาดทุน ไกล 200 จุด ขณะที่เทรนด์มี 300 จุด ราคาไปแตะ จุดตัดขาดทุน หนึ่งครั้ง แพ้ 300 ดอลลาร์ แล้วราคากลับขึ้นกำไร 300 ดอลลาร์อีก แล้วได้ไป 200 ดอลลาร์ สุดท้ายแพ้ 300 แพ้ 400 ชนะ 300 ลงเอยเสียเงินสุดท้ายเพราะปัญหา จุดตัดขาดทุน

ข้อผิดพลาดที่สาม หลังแพ้ครั้งแรกต้องรีบเข้า Trade ใหม่ เพื่อชดเชย คนไทยมีจิตใจว่างวัน แต่บางทีมันก็ขาดความพอใจ ผลคือ ถ้าแพ้ 100 ดอลลาร์ แล้วรีบเข้าอีกแบบตัวร้อน ก็มักจะแพ้อีก 200 จึงต้องระวัง

▶ เปิดบัญชีโบรกเกอร์ที่แนะนำ คลิกที่นี่

คำเตือน: การเทรด Forex มีความเสี่ยงสูง อาจสูญเสียเงินลงทุนทั้งหมด ควรศึกษาข้อมูลให้ดีก่อนตัดสินใจลงทุน

บทความที่เกี่ยวข้อง

Aurora Gold 96.5% ราคาเท่าไหร่? คู่มือเช็คทองวันนี้ฉบับสมบูรณ์

ATR คืออะไรใน MT4? คู่มือทำความเข้าใจและใช้งานฉบับสมบูรณ์

App Store สัญญาณ Forex: คู่มือเลือกแอปช่วยเทรดทำกำไรฉบับมือโปร

คู่มือฉบับเต็ม: App Store ดาวน์โหลด Forex เทรดง่ายปี 2026